Τα παππούδια

παππούδια

Και… ας κάνουμε λίγο zoom out την κάμερα από εμάς και το βλαστάρι μας , να πιάσουμε και λίγο την ευρύτερη οικογένεια και συγκεκριμένα τους ανθρώπους που μεγάλωσαν εμάς, μας ντάντεψαν, μας κανάκεψαν, μας έβαλαν ιώδιο στο βαβά και ήταν ψύχραιμοι όταν κλαίγαμε με αναφιλητά, ενώ τώρα κλάνουν παστοκύδωνο με το που το εγγόνι κάνει γκουχ.

ΤΑ ΠΑΠΠΟΥΔΙΑ

Όλοι έχουμε χαζέψει που κάναμε παιδί και το παραδέχομαι πρώτος εγώ, που τα ποσοστά χαζομπαμπαδοσύνης μου έχουν χτυπήσει νούμερα που συνήθως διάβαζα σε βιβλία αστρονομίας. Αυτό που λένε όμως το “του παιδιού μου το παιδί 2 φορές παιδί μου”, μεταφράζεται σε “του παιδιού μου η χαζομπαμπαδοσύνη, 1/1000 η χαζοπαππουδοσύνη μου”. Κοινώς, κρατάτε τους ρε.

Υπάρχουν βέβαια διαφορετικοί στερεοτυπικοί χαρακτήρες παππούδων και θα προσπαθήσω εδώ με το συνήθη επιστημονικά τεκμηριωμένο και βασισμένο σε μελέτες που έβγαλα από τη στομάχα μου τρόπο, να παραθέσω κάποιους ώστε να γελάσωμεν λίγο και να ξεχάσουμε ότι το $#@!$! ξαφνικά άρχισε να ξυπνάει στις 5 και να ξανακοιμάται στις 6, έτσι για το σπάσιμο.

  1. Η συντηρητική πεθερά (μου)

Η Πεθερούλα . Η υπεύθυνη για αυτό το ποίημα που θα νυμφευθώ μετά άμμου και άλατος το καλοκαίρι που έρχεται, αν καταφέρω να χάσω τα κιλά που πήρα κόβοντας το κάπνισμα. Η πεθερούλα έχει μια έμφυτη αποστροφή προς ο,τιδήποτε ψηφιακό, ο,τιδήποτε δουλεύει με ρεύμα και έχει κατασκευαστεί μετά τα 70ς. Consumer electronics κλπ, ξεχάστε τα. Αν μπορούσε να έχει τηλέφωνο με καντράν, θα είχε. Δυστυχώς αναγκάστηκε να πάρει από αυτά τα καινούρια με τα κουμπιά και πολύ τη χάλασε. (Εννοείται ασύρματα, κινητά κλπ δεν το συζητάμε καν). Το πλυνητήριο, το ψυγείο και η κουζίνα της είναι μεγαλύτερα από τα παιδιά της και τρέμουμε μην της χαλάσει τίποτα από αυτά γιατί αντε βρες μοντέλα ηλεκτρικών συσκευών με ημερομηνία παραγωγής 1969. Goodbye Lenin φάση και βάλε. Η πεθερούλα λοιπόν μια και είναι συντηρητική και έχει κάτσει στα χαρακώματα να φυλάει τα 70ς, είναι αρνητική και στις εξελίξεις στην ιατρική από τότε [‘Οχι στα εμβόλια όμως, αυτά τα είχαν από τότε που ήταν εκείνη παιδί, τα ξέρει, τα εμπιστεύεται, απορεί γιατί δεν κάνουν εμβόλια μερικές.]  Για να μην πως στις εξελίξεις στην ιατρική από το 50 κ μετά. Ή γενικά τις εξελίξεις οπουδήποτε.

“Μαμά, θα πάμε να κάνουμε υπέρηχο”

“ΓΙΑΤΙ ΤΙ ΕΧΕΙ, ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ; ΣΥΝΕΒΗΚΕ ΤΙΠΟΤΑ;”

“Οχι, είναι το τακτικο τσεκαπ του μωρού να δουν αν μεγαλώνει καλά”

“ΩΩΩ σιγά, σε εσάς ούτε υπέρηχους δεν κάναμε, ούτε τίποτα”.

“Μαμά, παίρνω χάπια να μη μου ανέβει το ζάχαρο γιατι ήταν τσιμπημένο”

…μάντεψε αναγνώσθη μου τη συνέχεια;

“ΩΩΩ σιγά, τότε ούτε ζάχαρα ξέραμε ούτε τίποτα”.

ΟΚ για την επισκληρίδειο, όντως δεν είχαν, τεσπα.

Γενικά άμα την παρατηρήσεις και αρχίσεις να σημειώνεις, θα σου δημιουργηθεί μια εντύπωση ότι εκείνη γέννησε τα παιδιά της με τη φροντίδα του μάγου της φυλής, πάνω σε ένα χωράφι με κοπριά, την οποία και τους την τάϊσε μετά και “ε και τι πάθατε που δεν είχατε το χ,ψ,ζ; μια χαρά είστε..”. Το σωτήριον έτος 1203 περίπου.

Η πεθερούλα λοιπόν, ενώ έχει μεγαλώσει 3 παιδιά και κατά τα λεγόμενά της, μάλλον τα παιδιά της είναι γενετικά θαύματα, μια και επέζησαν σε ένα μέσο σπίτι με τις τεχνολογικές και ιατρικές ανέσεις κάποιου φέουδου του 1200 -μόνιμη επωδός “α εμείς τότε δεν είχαμε τέτοια, σιγά τι έπαθαν;”, παρ’όλα αυτά για την εγγονή της τρομάζει εύκολα:

Είμαστε σπίτι π.χ, την έχουμε αφήσει στην κουζίνα να παίζει με τη μικρή, είμαι εγώ στο γραφείο και δουλεύω, η δικιά μου μπανιάρεται και παρφουμάρεται με την ησυχία της, ακούω ξαφνικά την πεθερά να λέει “ΩΧ ΟΧΙ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ ΑΧ ΑΧ, ΓΙΑΤΙ ΓΙΑΤΙ ΓΙΑΤΙ, ΩΧ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ’.

Εννοείται σε 3 nsec εχω ήδη πεταχτει απο καρέκλα και σχεδιάσει βέλτιστη διαδρομή από σπίτι στα κοντινότερα επείγοντα ενώ ταυτόχρονα τσεκάρω νοερά τις γνώσεις μου από το σεμινάριο πρώτων βοηθειών για το τι κάνουμε σε περίπτωση πνιγμονής, αιμορραγίας ή αλλεργίας, αν έχουμε αιμοστατικό επίδεσμο στο φαρμακείο μας κλπ. Στο 1 1/2 δευτερόλεπτο που ίπταμαι προς την κουζίνα, προετοιμάζομαι ψυχολογικά για το τι θα αντικρύσω δίνοντας περισσότερες πιθανότητες στο “της έπεσε από τα χέρια και είναι στο πάτωμα αναίσθητο” και αρκετά λιγότερες στο “έκανε καμιά μαλακία και της έδωσε κανα φουντούκι γιατί έδινε και στα παιδιά της και τι πάθαν κλπ” και έπαθε κανα αναφυλακτικό σοκ το παιδί – 2 μηνών τότε ε.

Μπαίνω στην κουζίνα λοιπόν, με κοιτάει με μια έκφραση απόγνωσης η πεθερά και λέει με ύφος Μάρθα Βούρτση – Γεννήθηκα πτωχή πλην τίμια, αφήστε με να πλένω σκάλες για να ζήσω η φτωχάλα :

“Πάλι λόξυγκα έχει”.

Αν αυτό δεν ήταν ύπουλη προσπάθεια δολοφονίας μου, δεν ξέρω τι ήταν.

Και ενώ η πεθερά ζει τεχνολογικά στο 1970 και φοβάται τη ραδιενέργεια που εκπέμπουν οι τηλεοράσεις και τα κινητά (ή όχι ακριβώς ραδιενέργεια αλλά κοντά), όλως παραδόξως δε μας έπρηξε ποτέ με ηθικοπλαστικές παπαριές του τύπου “είστε αστεφάνωτοι”, “πώς συζείτε 6 χρόνια χωρίς να στε παντρεμένοι”, “πώς κάνατε παιδί χωρίς να ‘στε παντρεμένοι” κλπ -και γενικά κανένας του σογιού δε μας τα πρηξε με τέτοια -από αλλού το περιμέναμε από αλλού μας ήρθε αυτό και τα παράγωγά του. (Το “δηλαδή δε θα κάνετε ΚΑΝΟΝΙΚΟ γάμο” μας το παν συνομήλικοί μας με πτυχία και εξωτερικά, και όχι η πεθερά μου που ειναι 75 και μεγαλωσε σε ούλτρα θρησκόληπτο περιβάλλον. Ε.. την αγαπάμε για αυτό -και για άλλα.)

2.  Η hipster γιαγιά με τα κολλήματα(η μάνα μου)

Η μάναμ είναι πιο τεχνολογικά εξελιγμένη από την πεθερά . Έχει smartphone, ξέρει να μετατρέπει doc σε pdf, έχει fb και mail και πληρώνει λογαριασμούς από e-banking. Είναι λίγο χιπστερ γιαγιά -αν και η γενέκα όταν της είπα τον όρο χιψτερ γιαγιά είπε “ε ντάξει δε τη λες και χιπστερ τη μάνα σου”. ΟΚ έστω, έστω, είναι πιο πιασάρικος τίτλος από το “η γιαγιά που έχει facebook και κολλήματα”. H μάναμ μεγάλωσε σε μια εξίσου συντηρητική κενωνία με την πεθερά μου αν και μισή χώρα μακριά η μία από την άλλη. Ακόμα δε μπορεί να πει οτι “ο χ έχει καρκίνο” αλλά λέει “ο χ είναι άρρωστος” -πράγμα που κατάλαβα μεγάλος και απόρησα -. Α και για να καταλάβεις το απλό άρρωστος από το ενισχυμένο άρρωστος, η διαφορά είναι ότι το ενισχυμένο το λένε πιο ψιθυριστά. Ομως είναι μέσα στην τεχνολογία και το χάϊπ -τώρα έβαλε και Netflix και καίγεται- και ξέρει όλες τις καινούριες εξελίξεις στη φροντίδα μωρού, με τα σύγχρονα γκατζετάκια, alarm, κάμερες, ενδοεπικοινωνίες, μασητικά, θήλαστρα κλπ (είδε η πεθερά μου το ηλεκτρικό θήλαστρο και είχε την αντίδραση που θα χε μουζίκος του 19ου αιώνα άμα του έβαζες Oculus rift να παίξει Fallout σε VR). Ναι αλλά, τεχνολογία ξε-τεχνολογία…

“ΒΑΛΕ ΚΑΤΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΑ ΚΡΥΩΣΕΙ”.

-Μα είμαστε μέσα στο σπίτι, έχει 86 βαθμούς κελσίου και έχεις αναμένο καλοριφέρ, αρκουδίσιο και αερόθερμο και το παιδί θα το μεταφέρουμε ημιγυμνο και τυλιγμένο με μια πετσέτα στο μπάνιο που είναι 3 μέτρα παραπέρα και στο οποίο έχεις καλέσει μέσα σε ένα summoning circle ένα fire elemental να ζεσταίνει λίγο παραπάνω το μπάνιο γιατί θα ναι γυμνό το παιδί.

-ΝΑΙ ΒΑΛΕ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΑ ΚΡΥΩΣΕΙ

Τις 20 μέρες που περάσαμε μαζί τους στην Αθήνα πρέπει να είπε το “βάλε κάτι πάνω στο παιδί” γύρω στα 7 εκατομμύρια φορές, νομίζω ότι πρέπει να το μουρμούραγε ακόμα και στον ύπνο της. Και ενώ γενικά είναι κουλ, δε φρίκαρε με το παιδί να πνίγεται, να βήχει, να έχει λόξυγκα, να γυρνάει το κεφάλι του 180 μοίρες ξερνώντας μπιζελόσουπα και ουρλιάζοντας “I KILL YOU”, το κρύο είναι ο κρυπτονίτης της μάνας μου. Περιμένω πώς και πώς να έρθει το καλοκαίρι να αρχίσει τα “βάλε κάτι πάνω στο μωρό, είναι ιδρωμένο και έχει ρεύμα, θα κρυώσει”.

3. Ο Σπόρτσμαν αεικίνητος παππούς ( ο πατέρας μου)

O παππούς μας είναι σε φάση άγριο νιάτο – τώρα στα 70. Είμαστε σχεδόν αντιδιαμετρικά αντίθετοι χαρακτήρες -αυτός από μικρός αθλητής, μηχανόβιος, μεγάλος μαστοράντζας και πατέντας (πρέπει με τον παππού να χουν χτίσει μαζί για χομπι 3 ή 4 σπίτια – αφού γυρνούσε το μεσημέρι από τη δουλειά). Ξέρει να φτιάχνει από περιελίξεις για ηλεκτροκόλληση μέχρι πετρόχτιστες κολώνες και από υδραυλικά μέχρι χιψτεράδικα φωτιστικά με edison lamps (το τελευταίο του χομπι) και 2CV (έχει ανακατασκευάσει 2 τα τελευταια 10 χρόνια – τα λυσε και τα ξαναφτιαξε από την τελευταία βίδα). Επίσης έπαιζε μπάσκετ, ποδόσφαιρα κλπ. Εγώ από την άλλη, ποτέ αθλητικός τύπος, και μαστοριλίκια λίγα και “επιστημονικά” (ηλεκτρονικά πιο πολύ και ηλεκτρολογικά. Από μηχανολογικά και μπετά δεν το χω). Τεσπα, ο παππούς τζόβενο λοιπόν από τον Ιούλιο που ξεπετάχτηκε η μικρή έχει σχεδιάσει τις δραστηριότητές της για τα επόμενα 10 καλοκαίρια “που θα την κρατάνε” (καλό αυτό, θα πάμε και τίποτα διακοπές μόνοι μας :p) ως γνήσιος ψυχαναγκαστικός με το πρόγραμμα (πωωω, δε μπορεί να χαλαρώσει με τίποτα αυτός ο άνθρωπος). Με τυχαία σειρά λοιπόν η μικρή θα μάθει σέρφινγκ (έκανε μέχρι τα 65 του ο άτιμος, έχει 2-3 σανίδες. Εγώ μια φορά ανέβηκα στα 25, για μισή ώρα και χρειάστηκα 1 μήνα διακοπές μετά), θα μάθει εννοείται μπάσκετ, θα της φτιάξει καρτ για να μάθει να οδηγάει γύρω στα 6, και νομίζω ότι στα 9 θα τη μάθει να πετάει F16 – το οποίο εννοείται θα φτιάξει μόνος του στο γκαράζ, από παλιοσίδερα, οδοντογλυφίδες και κοιλοδοκούς. Γενικά υποπτεύομαι ότι η μικρή θα είναι από τα παιδιά που μέχρι μια ηλικία θα κάνει τεράστιες χαρές να πηγαίνει στον παππού, αλλά κάποια στιγμή από την προεφηβεία και μετά, θα αρχίσει τα “μήπως να μην πάμε στον παππού γιατί θα μου τα κάνει μπαλόνια πάλι να πάμε για σερφ και μπάντζι τζάμπινγκ ενώ εγώ θέλω να αράξω με κανα αγοράκι στο λιμάνι να του κάνω γουτσου γουτσου;”. Τα κολλήματα του παππού επίσης έχουν να κάνουν με καθωσπρεπισμούς και τιθαπειοκόσμος -είχαμε τεράστια γέλια προ 20ετίας που ο μονάκριβος κανακάρης του ως φοιτητής ήτο μουσάτος και μακρυμάλλης, με μπότες και μεταλλάδικες μπλούζες- οπότε περιμένω να σκάσει η μικρή με κανα τατου και κανα περίεργο μαλλί να κλάσουμε στο γέλιο. Βέβαια στα 80 του που θα ναι τότε δε θα ναι για δυνατές συγκινήσεις οπότε ίσως της πω να τα κρύβει μην τον στείλουμε το μπάρμπα αδιάβαστο.

4. Ιστορίες τρόμου – (από διάφορες διηγήσεις τριγύρω)

Μπορεί να δουλεύουμε λίγο τους παππούδες μας -και καλά κάνουμε, έτσι θα δουλεύουν και εμάς τα δικά μας τα παιδιά, είναι νόμος της φύσης-, αλλά έχουμε εξαιρετικές σχέσεις μαζί τους, τους αγαπάμε και μας αγαπάνε και δίνουν την ψυχή τους για μας. Υπάρχουν όμως και κωμικοτραγικές ή σκέτο τραγικές έως “α σιχτιρ ρε παλιάνθρωποι” καταστάσεις παππούδων όπως οι τύποι του στυλ “δε σου κρατάω το παιδί ούτε μία ώρα να κάνεις μπάνιο, έκανες παιδί λούσου τα τώρα, α γαμήσου δε με νοιάζει, μεγάλωσέ το μόνη σου” (τρου στορι). Έχουμε το παράδειγμα της άλλης προβληματικής (για να μη βρίσω σκαιότατα) : Κόρη 28, κάνει δίδυμα. Η κοπέλα έχει ένα πτυχίο, θέλει να τελειώσει με Proficiency κλπ για να έχει λίγο βελτιωμένο βιογραφικό. Κανονίζει 1 φορά την εβδομάδα μάθημα 2 ώρες και παίρνει τη μάνα της τηλέφωνο να της πει πως “ρε μανα, μια φορα την εβδομάδα 2 ώρες, έλα από το σπίτι να κρατήσεις τα παιδιά να τελειώσω τα αγγλικά μου”. Σημειωτέον μάνα και κόρη μένουν 60 χλμ μακριά και η μάνα δεν έχει φορτωθεί τα παιδιά επ’ουδενί, τα βλέπει ‘οποτε το ζευγάρι την επισκεφθεί -γιατί “φοβάται” και τα λεωφορεία-. Έτσι λοιπόν σε αυτή τη λογική -για εμένα και πολλούς άλλους ανθρώπους- παράκληση η μάνα απάντησε -αν όχι αυτολεξεί, με αυτό το ύφος- “Άκου να δεις, ανεχτήκαμε που πήγες να σπουδάσεις να κάνεις τη ζωή σου και έφτασες σχεδόν 30 να κάνεις παιδιά, δε θα κάτσω γω τώρα να στα μεγαλώνω για να γυρνάς στα μαθήματα, να κάτσεις να αναλάβεις τις ευθύνες σου και να αφήσεις αυτά που ξέρεις , ΕΙΣΑΙ ΜΑΝΑ ΤΩΡΑ”. Κάτι τέτοιοι μετά από λίγο καιρό συνήθως κλαίγονται στους φίλους τους ότι “η κόρη μου έμπλεξε με αυτό τον αχάριστο που την απομάκρυνε από μας και τώρα βλέπουμε τα εγγόνια μας μια φορά το χρόνο”. Και ενώ δεν είναι η δουλειά των παππούδων να σου μεγαλώσουν τα παιδιά ενώ εσύ κάνεις τη ζωάρα σου, τέτοια συμπεριφορά είναι τουλάχιστον  χυδαία και εμετική και δείγμα χειριστικού σκατάνθρωπου. Οι άλλοι σιχαμένοι που είχα ακούσει είναι αυτοί που έκοψαν διπλωματικές σχέσεις με το ζευγάρι επειδή δε βγάλαν την εγγονή με το όνομα της μαμάς του γαμπρού -ενώ η αδερφή του γαμπρού είχε ήδη κόρη με το όνομα της μαμάς της-. Κοινώς η τύπισα ήθελε όλα τα θηλυκά εγγόνια της -μάλλον και από τα 3 της παιδιά, η τρίτη δεν εχει κάνει ακόμα παιδί οπότε το περιμένουμε- να έχουν το δικό της όνομα και να πα να γαμηθεί το σύμπαν. Σε τέτοια τυπάκια που κάνουν συναισθηματικούς εκβιασμούς του στυλ “ή κάνεις αυτό το παιδί ή σας κόβω την καλημέρα” η απάντηση πρέπει να είναι πάντα “να μας κόψεις την καλημέρα”, γιατί αλλιώς το ζευγάρι θα είναι πάντα υποχείριο. (Βέβαια κατανοώ και την περίπτωση του “έχουν λεφτά τα παππούδια, εμείς δεν έχουμε μία, οπότε μπορεί να ναι καθήκια αλλά ας τους κάνουμε τα χατήρια μέχρι να χαιρετήσουν”. Oh well, ουδείς τέλειος)

5. Οι κρατάμε τις παραδόσεις

Και όταν λέμε “κρατάμε τις παραδόσεις” εννοούμε συμπεριφερόμαστε λες και έχουμε ανοίξει βιβλίο λαογραφίας, έχουμε κοπιάρει όλες τις δεισιδαιμονίες και έθιμα από το 1300 και μετά και τα εφαρμόζουμε ψυχαναγκαστικά αλλιώς μεγάλο κακό θα μας έβρει και εμάς και το παιδί.

Παρένθεση: Προσωπικά οι μόνες ‘παραδόσεις’ που ήξερα να εφαρμόζονται είναι το 40σμα και τα βαφτίσια. Μεγάλωσα σε σπίτι “τουριστικών” πιστών οπότε δεν ήξερα για τα διάφορα μαγικά ξόρκια, μαντζούνια, δοξασίες και τελετουργικά, μια και ούτε καν οι γιαγιάδες μου δεν είχαν ασχοληθεί με τέτοια ιδιαίτερα (αντε η μία γιαγια  να ριχνε κανα ξεμάτιασμα αλλά κανείς δεν την έπαιρνε σοβαρά- για αυτό μάλλον και δεν κόλλησα τέτοιες πετριές από μικρός).

Έτσι λοιπόν όταν ένας φίλος φίλου έκανε το πρώτο του παιδί στην μουλτικούλτι Σαλόνικα, στα τέλη 90ς και έσκασε μύτη η μάνα του   με τον “κατάλογο” με το τι “ΕΠΡΕΠΕ να κάνει”, δεν ήξερα από που να πιαστώ για να μην πέσω κάτω από τα γέλια. Και το απίστευτο ήταν ότι τα έλεγε ΚΑΙ σοβαρά και ο άλλος είχε ένα παραιτημένο ύφος του στυλ “τι μαλακίες ακούω και πρέπει να κάνω αλλά άμα δεν τα κάνω θα μου μουρμουράνε μέχρι να πεθάνω οπότε ας τα κάνω για να γλυτώσω τη μουρμούρα μια ώρα αρχύτερα”. Προς εμένα το επιχείρημά του τότε ήταν “όταν θα κάνεις παιδί θα τα κάνεις και συ για να γλυτώσεις” . (Plot twist: Περίμενα ότι μάλλον θα χε δίκιο, τελικά δεν είχε – δεν κάναμε απολύτως τίποτα και άμα δεις τι έκαναν οκ είναι αρκετά). Δεν τον κακολογώ που τα κανε, καταλαβαίνω απόλυτα το λόγο. Καταλαβαίνω απόλυτα το “ωχ να τα κάνω να σας ξεφορτωθώ να τελειώνω, δεν αντέχω άλλο”.  Καταλαβαίνω το να υποχωρήσεις μπροστά σε ατέλειωτο πρήξιμο, σήκωμα δαχτύλων και μουρμούρα. Καταλαβαίνω να λυγίσεις μπροστά σε αμείλικτη κοινωνική πίεση. Αλλά τον περίμενα το συγκεκριμένο πιο ανθεκτικό. Τελικά λύγισε.

Λοιπόν έχουμε και λέμε όσα θυμάμαι: Σε 3 (ή 9;) μέρες από τη γέννα έρχονται το βράδυ οι μοίρες οπότε έπρεπε να  βάλει στην κούνια ένα σταυρουδάκι και ένα μαχαίρι (για αγόρι)-ίσως και κάτι άλλα παραδίπλα, για να του βγάλουν καλό πόρισμα μην τυχόν το αδικήσουν και κόψει άλυσο νωρίς. Τα ρούχα δεν τα βγάζαν έξω να τα απλώσουν νύχτα για να μην τα δούν τα αστέρια και κάνουν στο παιδί κακό ή κάτι τέτοιο (αυτό θα βγαζε ενδεχομένως νόημα  γιατί άμα απλώνεις το βράδυ ρούχα έξω, να τα ποντίκια, να τα κατσαρίδια και τα αρούρια, ε καλύτερα να τα χεις ασφαλή τα φρεσκοπλυμμένα ρούχα του παιδιού. Αλλά αυτό με το μην το δουν τα αστέρια, οκ, πρέπει να ναι πολύ αρχαίο -και για τον ίδιο λόγο αλλά ξέρουμε πλέον πως βγήκαν κάτι τέτοιες απαγορεύσεις; Για πρακτικούς λόγους που άμα τους έλεγες στους ηλίθιους της εποχής θα άρχιζαν τα “ναι οκ κλαϊν τώρα που χαλάει το χοιρινό στην έρημο μέσα σε 2 μέρες και θα πεθάνουμε όλοι, τρώω τόσο καιρό και δεν έπαθα τίποτα”, οπότε τους έλεγες οτι το απαγορεύει ο Μανιτού γιατί είναι δαιμονισμένο και ξεμπέρδευες.). Μετά είχαμε τη μισή ευχή για να βγει το παιδί έξω από το σπίτι καλοκαιριάτικα στις 15 μέρες, τη λεχώνα τη διάβαζε ο παπάς κάθε τρεις και λίγο για να ανανεώνει το Armor of faith +1 και το Protection vs evil, μετά είχαμε την ολόκληρη ευχή που εκεί επίσης είχαμε μετά ένα τελετουργικό στο σπίτι που δε θυμάμαι καθόλου -πάλι με κάτι μαχαίρια που περνούσαν πάνω απο φωτιά νομιζω ή κάτι τέτοιο. Και το τελευταίο που θυμάμαι είναι που όταν βάφτισαν το παιδί πήγαν τα ρούχα τα βαφτιστικά να τα πλύνουν στη θάλασσα νύχτα με φεγγάρι και κάτι τέτοια γιατί υπήρχε προφανέστατα κάποιος μαγικός λόγος. Δυστυχώς έχουμε χαθεί με αυτόν από τότε που έφυγα από Θεσσαλονίκη και δεν ξέρω τι έπαιξε μετά με το παιδί, αλλά αν συνεχιζε να υποχωρεί με αυτό το ρυθμό προβλέπω πως πλέον που θα ναι 19 χρονών το παιδί, θα φοράει 18 φυλακτά για να σηκωθεί από το κρεβάτι και 25 για να βγεί από την εξώπορτα -για να μην τον πρήζουν. Oh well..

6 και τέλος: Οι ανακατώστρες παππούδια

Ευτυχώς μακριά από εμάς, έχουμε ακούσει μόνο κάτι ιστορίες από μακρινές περιπτώσεις. Η πεθερά στη νύφη σε φάση “άσε συ δεν ξέρεις, θα τα κάνω όλα εγώ” με ταυτόχρονο όμως “άσε συ δεν ξέρεις, σκάσε και θα σου λέω εγώ τι θα κάνεις”, “όχι έτσι ντύνεται το παιδί, όχι έτσι αλλάζεις το παιδί , πώς το ταϊζεις έτσι θα πνιγεί, πώς το ξύνεις έτσι θα πνιγεί, πώς αναπνέεις λάθος θα πάθει μαλαφράντζα, θήλασες δε θήλασες ,τάϊσες δεν τάϊσες κλπ”, η μάνα στην κόρη εν τω μεταξυ “μην την ακούς αυτή την ξυνή, ΕΓΩ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ πόσα λάθη κάνεις , με καλό τρόπο γιατί ειμαι μανούλα” αλλά μια επανάληψη στα ίδια με την πεθερά, ο πεθερός “συμβουλές” στο γαμπρό πώς να είναι άντρα και να κουλαντρίζει τις γυναίκες, και εννοείται γκρίνια ότι ο γαμπρός δε βγάζει 5000 το μήνα και είναι τεμπέλης άσχετα αν ο άλλος δουλεύει νύχτα μέρα, και έλα κορίτσι μου εγώ στα λεγα οτι αυτός δεν κάνει για σένα και να απο δω λόγια, να απο κει λόγια, το ζευγάρι τρελλαμένο στη μέση ο καθένας να προσπαθεί να βάλει γκέμια στην οικογένειά του που του τα πρήζει με την οικογένεια του άλλου και ταυτόχρονα τους τα πρήζουν για τη σχέση τους, το παιδί τους και την οικογένειά τους, αλλά άμα τους πεις τίποτα ειναι σε φάση “ΕΕΕΓΩ ΜΠΛΕΚΟΜΑΙ; ΜΝΗΣΤΗΤΙ ΜΟΥ ΚΥΡΙΕ, Η ΜΑΝΟΥΛΑ;” . Ναι ξέρω μοιάζει με σενάριο απο τις 7 κακές πεθερές αυτό αλλά δεν είναι, υπάρχουν! Ευτυχώς εμείς είμαστε τυχεροί.

7. Bonus : Τα “φυσιολογικά” παππούδια

Δεν υπάρχουν. Ας το καταλάβουμε και εμείς και οι γονείς μας. Δεν υπάρχουν. Για εμάς, θα είναι πάντα υπερβολικοί σε άλλα, πολύ χαλαροί σε άλλα, θα μας “χαλάνε το παιδί πάνω που μπήκε σε ρυθμό”, αυτοί θα γκρινιάζουν ότι εμείς είμαστε πολύ υπερβολικοί σε κάποια και πολύ χαλαροί σε άλλα κλπ.  Εννοείται έχουμε κοινές συνιστώσες, αυτοί μας μεγάλωσαν, απο αυτούς μάθαμε τα βασικά. Όμως είναι λογικό να εστιάζουμε στα -ευτυχώς στην περίπτωσή μας- αστεία καθημερινά πειραγματάκια και μικροπράγματα. Είναι η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων, η εναλλαγή των γενεών που εξελίσσονται και “κοντράρονται”. Για μας θα ναι όμως πάντα οι γονείς μας, εμείς είμαστε πάντα τα παιδιά τους, τα παιδιά τους σε ηλικία περίπου 10 χρονών ε. Μπορεί πλέον να έχουν ασπρίσει τα μισά μου γένια (και να έχει γκριζάρει ορατό πλέον ποσοστό της μαλλούρας) αλλά νομίζω για τη μάνα μου είμαι το πιτσιρίκι με τα γυαλιά τύπου John Lennon και τα σπυράκια που πήγαινε τρίτη γυμνασίου και δεν έπινε ποτέ γάλα το πρωί. Επειδή τώρα έγινα μπαμπάς όμως, καταλαβαίνω απόλυτα τους δικούς μου, τα ζόρια που τράβηξαν τραβάνε και τα άγχη τους για το πώς μεγάλωσα (για το ΑΝ θα μεγάλωνα επίσης, γιατί πολλά γίνονται κλπ) . Και μπορεί να τους έβλεπα υπερβολικούς όταν ήμουν 15, αλλά αρχικά σε σύγκριση με το τι κυκλοφορούσε τριγύρω και το τι είδα μετά, ρε τι τυχερός που αισθάνθηκα. Γιατί μεγάλωσα σε ένα σπίτι με αγάπη (με τις προφανείς μικρο-στρεβλώσεις που μπορεί να υπάρχουν σε μια οικογένεια) και σεβασμό. Και αυτό θέλω να κάνω και για τη μικρή μου. Και ας ρίχνω δούλεμα στα παππούδια που και που. Χαλάλι τους, αφού μας αγαπάνε και τους αγαπάμε. Λιώμα έχουν γίνει.

Πάω τώρα να κάνω  κλήση facebook στη χιψτερογιαγιά να δουν τη μικρή να αρχίσουν τα κουτσουκουτσου κοπελάρα μου και μετά στη συντηρητική γιαγιά κλήση -από το τηλέφωνο ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ – και να ελπίζω να έχει κέφια η μικρή να βγάλει κραυγούλες για να την ακούσει.

 

28 σκέψεις σχετικά με το “Τα παππούδια”

  1. Superb blog you have here but I was curious
    about if you knew of any community forums that cover the
    same topics discussed in this article? I’d really love to
    be a part of community where I can get feed-back from other knowledgeable individuals that share the same
    interest. If you have any suggestions, please let
    me know. Appreciate it!

  2. отдых в сочи в мае 2019 санаторий барнаульский барнаул
    гостиницы в кисловодске рядом с парком отзывы санаторий центросоюз кисловодск казань гостиница регина на петербургской
    адлер с бассейном базы отдыха в абхазии какие цены

  3. анапа апрель уфа аэропорт гостиница цены
    отель porto mare алушта гостиница братислава дешевые гостиницы воронежа
    гостиница норд крым отель александрия краснодар гостиницы воронежа список и цены

  4. абхазия сухум отдых саки санаторий им пирогова
    тур в крым с авиаперелетом из москвы бамбук отель москва валдай удп рф
    хочу в сочи алтай белокуриха санатории гостиница в черняховске калининградской области

  5. отдых в ольгинке отель ям ижора
    хэмптон бай хилтон волгоград профсоюзная судак ми гранд отель гагра 4 отзывы
    гостиница новороссийск в новороссийске новый век энгельс медицинский центр прайс парус отзывы

  6. санаторий клязьма пушкино санаторий для лечения желудочно кишечного тракта
    санаторий коралл жуковский гавань надежды кисловодск 2 гис
    отель все включено анапа с детьми лодейное поле гостиницы amra park

  7. чеботарев отель курортный сбор
    инстаграм горячий ключ санаторий обуховский отель токсово
    санаторий лазурный берег министерства обороны официальный сайт геленджик стоимость погода в ессентуках на ноябрь 2021

  8. удп клязьма голубая даль санаторий
    гостиницы волоколамска московской области гостиницы майкопа санаторно курортное лечение за рубежом
    клинический санаторий валуево красная поляна сочи отели санатории с аквапарком

  9. ялта отрадное отзывы гостиница олимпия саратов
    жемчужина кавказа ессентуки отзывы марфино как добраться из москвы алекс бич
    гостиница святогор муром официальный отель пилигрим всеволожск дивноморск санаторий

  10. санаторий альянс кисловодск санатории где находится на карте россии
    героевский олимп солнечный берег геленджик на карте гостиницы в моздоке
    русь кисловодск русич отель анапа курорт саки

  11. санаторий красный холм отзывы база отдыха альтаир в голубицкой азовское море
    вакансии в санаториях спб и ленобласти купить дом в бекасово отель нива оренбург
    детский бассейн пятигорск дешевый отель москва лучшие санатории башкирии с лечением

  12. аюдаг резорт гостиница асса
    ессентуки анджиевского мисхор отдых 2021 цены как доехать из москвы в углич
    жемчужина санаторий набережные челны хоста отели все включено путевки в абхазию 2021

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *