Μικρές, πικρές, προσωπικές αλήθειες για τα baby blues

 

View this post on Instagram

 

Spells and charms sent all the way from Greece for the kid. #evileye #mati #talisman #nazar #babygift

A post shared by Sofia Gk (@sofiagk) on

Δε μπορώ να πω ότι δε με είχαν ειδοποιήσει. Η μαία το είπε, ο γιατρός το είπε, η δασκάλα στα μαθήματα που κάναμε το είπε, 80% όλων των γυναικών θα πάθουν baby blues μετά τη γέννα. Και φυσικά ως ενήλικος άνθρωπος που έχει φτάσει σχεδόν τα 40 καταφέρνοντας να φέρει βόλτα ζωή, καριέρα, σχέσεις και δυσκολίες η σκέψη μου ήταν “ναι καλά, σιγά μην πάθω και δάκο”. Βέβαια αν με έχει διδάξει κάτι η εμπειρία μου μέχρι σήμερα είναι ότι έτσι και κοροιδέψω κάτι το λούζομαι – γιατί λοιπόν αυτή η περίπτωση να αποτελέσει εξαίρεση;

Η ανάρτηση μας λοιπόν σήμερα είναι προσωπική και ειλικρινής και δυσκολεύτηκα πάρα πάρα πολύ να τη γράψω. Σκεφτόμουν στην αρχή ότι “πρέπει” να κρύψω τα baby blues που πέρασα αλλά τελικά αποφάσισα ότι το ταμπού που επικρατεί και η καλπάζουσα χαζοχαρούμενη θετική εικόνα της λοχείας ΚΑΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΚΑΚΟ. Και ένα πράγμα που με βοήθησε εμένα ήταν ότι γυναίκες γύρω μου παραδέχτηκαν (ψιθυριστά πάντα, ε!) ότι το είχαν περάσει κι εκείνες. Αν λοιπόν διαβάζεις και περνάς κι εσύ δύσκολα – ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Η ΜΟΝΗ.

Πώς ξεκίνησε η φάση; Δεν είμαι πολύ σίγουρη. Πάντως, δυο – τρεις μέρες αφού είχαμε επιστρέψει σπίτι, το μωρό ήταν κάτω με τη μαμά Δέσποινα και τον Αντώνη, κι εγώ πάνω δήθεν μου για να κοιμηθώ για μεσημέρι. Αντί να κοιμάμαι έκλεινα τα μάτια μου σφιχτά κι έτρεμα ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ από τον πανικό μου γιατί

  • δεν ήξερα τι να κάνω με το παιδί,
  • σκεφτόμουν ότι θα μου πέσει και θα γίνει σαν το Sloth από τα Goonies,
  • έτρεμα τον επόμενο θηλασμό,
  • πονούσε η γαμωτομή, με έπιανε ρίγος ή έριχνα κουβάδες ιδρώτα
  • μου περνούσαν εφιαλτικά σενάρια από το μυαλό – για παράδειγμα αν υπάρχει περίπτωση να χάσω την ψυχραιμία μου με το παιδί
  • και σκεφτόμουν χωρίς σταματημό ότι από εδώ και πέρα ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ θα ασχολούμαι μόνο με αυτό και ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑΜΕ ΚΑΛΑ ΤΟ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙ;

Ένα παιδί που θέλαμε, περιμέναμε, σχεδιάσαμε και πλέον μετά από εκείνες τις αποφράδες μέρες εγώ το κοιτάω και λιώνω και δεν μπορώ να πιστέψω ότι είμαι τόσο τυχερή που κάναμε ένα τόσο υπέροχο πλάσμα – μεταξύ μας βέβαια γιατί φυλάγομαι κι όλας μη γίνω ξαφνικά μανούλα του facebook.

Οι διάφοροι γνωρίζοντες σου λένε ότι φταίνε οι ορμόνες για τα baby blues. Οι ίδιες που σε κρατούσαν χαζοχαρούμενη σαν την Κάντυ Κάντυ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φεύγουν απότομα και μένεις εσύ σαν τον Λεονάρντο ντι Κάπριο στο The Wolf of Wall Street αφού πέρναγε η επίδραση των ναρκωτικών και ανακάλυπτε ότι είχε τρακάρει την αμαξάρα το προηγούμενο βράδυ και δε θυμόταν τίποτα.

Εγώ βέβαια ως ενήλικος άνθρωπος με ψυχολογία απουσιολόγου και τιτανοτεράστιο control freak το βίωσα ακόμα πιο βαριά – γιατί μεγαλύτερη απώλεια ελέγχου από το να κάνεις παιδί δε μπορώ να σκεφτώ ή τουλάχιστον δεν έχω ζήσει μέχρι τώρα. Δεν υπάρχει “μην κλαις παιδί μου, έχουμε ακόμα δύο ώρες για να φας”. Θα κλάψει, θα πλαντάξει, θα κοκκινήσει σαν τον Πέπε κι εσύ θα παρακαλάς όλους τους θεούς που δεν πιστεύεις να πάρει ανάσα – αλλά εκείνο χέστηκε που εσύ διάβασες στο έγκυρο βιβλίο σου ότι θα πρέπει να τρώει ανα Χ ώρες, αδιαφορεί που εσύ σέρνεσαι από την αυπνία, δεν το κόφτει που οι ρόγες σου πονάνε συνέχεια αυτό θέλει να φάει ΤΩΡΑ.

Θα μου πεις, τι, δεν τα ήξερες αυτά πριν; Δεν έχω γνωρίσει κάποια γυναίκα μέχρι σήμερα που όταν έφερε το παιδί στο σπίτι δεν της έκανε εντύπωση τίποτα, εκτός αν είχε ήδη άλλο παιδί. Όλες ανεξαιρέτως οι γυναίκες που ρώτησα πέρασαν μεγάλο σοκ με το πόσο ασταμάτητη και ολοκληρωτική είναι η ενασχόληση με το παιδί στην αρχή που αυτό είναι ακόμα σοκαρισμένο από τη γέννα και εσύ εντελώς άσχετη. Ναι στα είπαν. Ναι τα διάβασες. Ναι τα φαντάστηκες. Δυστυχώς όμως. τα ξέρεις στη θεωρία αλλά στην πράξη είναι αλλιώς.

Το άλλο που με χτύπησε πολύ άσχημα – και είναι το μόνο που δεν έχω ξεπεράσει ακόμα – είναι η πλήρης και άξαφνη γνώση της θνησιμότητας μου και των ανθρώπων γύρω μου. Δηλαδή ενώ θεωρητικά πριν το παιδί ήξερα ότι μπορεί να αρρωστήσουμε ή και να πεθάνουμε, με το που κράτησα το παιδί στα χέρια μου αυτό ήταν. Κατάλαβα πόσο χρονών είμαι (μεγάλη), πόσο εύκολο είναι να πάθω κάτι σοβαρό – και πόσο αναπόφευκτος και κοντινός είναι ο θάνατος. Κι αυτά όχι μόνο για μένα αλλά και για όλους τους κοντινούς μου ανθρώπους. Καθόμουν στο κρεβάτι λοιπόν και ξεδιπλώνονταν ιστορίες – ότι παθαίνω κάποιο ατύχημα, ότι γίνεται κάποια τρομοκρατική επίθεση στο μετρό την ώρα που ο Αντώνης πάει στη δουλειά, ότι παθαίνω κάποια σοβαρή ασθένεια, γενικά είδα όλα τα πιθανά σενάρια ταινιών με τον Ξανθόπουλο και τη Μάρθα Βούρτση στο μυαλό μου.

Πέρα από όλα αυτά τα ευχάριστα, έπαθα και το άλλο κοκομπλόκο, είχα συνέχεια στο μυαλό μου ότι από την απελπισία μου θα κάνω καμιά ζημιά στο παιδί. Σε σημείο που ζήτησα από τον Αντώνη και τη μαμά Δέσποινα ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΜΕ ΒΑΡΔΙΕΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΡΤΕΜΗ ΜΑΤΣΑ μπας και ξερωγω το ταρακουνήσω ή τίποτα τέτοιο. Αυτό που γράφω τώρα, τουλάχιστον δύο γυναίκες που ρώτησα μου ομολόγησαν ψιθυριστά και έντρομες ότι σκέφτονταν το ίδιο όταν είχαν baby blues. Γιατί ψιθυριστά; Γιατί προφανώς ούτε θέλεις να θυμάσαι ούτε θέλεις να παραδέχεσαι ότι είχες το φόβο (ούτε καν τη σκέψη, το φόβο μόνο) ότι μπορεί να κάνεις κάτι στο παιδί.

Ο Αντώνης βέβαια όπως έχουμε πει αξίζει το βάρος του σε χρυσό. Αφού μου υποσχέθηκε στην αγάπη μας και το στεφάνι μας ότι θα με πάει σηκωτή στο γιατρό αν θεωρήσει ότι το baby blues μου γυρνάει σε κανονική επιλόχεια κατάθλιψη ή ακόμα χειρότερα σε ψύχωση, μου έκανε την εξής ερώτηση: “Θέλεις να είσαι μακριά από το παιδί;” – στην οποία η μόνη απάντηση ήταν “Όχι” και αυτό με βοήθησε να δω ότι δεν είμαι τόσο σοβαρά και πρέπει να κάνω λίγο υπομονή – καθώς οι γιατροί σου λένε ότι στην κατάθλιψη αρχίζεις να μη θες το παιδί – ιδού και το άρθρο του NHS που πρέπει να διάβασα 100 φορές.

Είναι σημαντικό να σημειώσω εδώ ότι το ταμπού με το να συζητάμε τα baby blues το κατανοώ τώρα που τα γράφω αυτά. ΕΝΩ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ – ανησυχώ ότι θα με κακοχαρακτηρίσουν, ότι θα παρεξηγήσουν αυτό που γράφω, ότι θα φωνάξουν την πρόνοια, ότι θα γίνω σαν την Polly στο Peaky Blinders, θα μου πάρουν το παιδί, θα τρέχω στις τσιγγάνες να δω αν ζει και τέτοια. Όσο κι αν σου λένε οι γιατροί κι οι μαίες ότι τα baby blues είναι κάτι πολύ φυσιολογικό και καθόλου σπάνιο σε πιάνουν εντελώς αιφνιδιαστικά. Τίποτα δε μπορεί να σε προετοιμάσει για την πλήρη ανημποριά και τον καθαρό παραλογισμό της κατάστασης.

Και δεν είμαι μόνη. Ιδού μερικοί τρόποι που χτύπησαν τα baby blues γυναίκες γύρω μου:

  • Μετά από τραυματική γέννα να μην μπορείς να αγγίξεις το μωρό γιατί φοβάσαι και θυμάσαι όσα πέρασες
  • Να κλαις κάθε πρωί από τον τρόμο ότι δεν θα τα καταφέρεις και να είσαι μια χαρά μέχρι το απόγευμα.
  • Να μη θες να μένεις μόνη σου ούτε λεπτό κι όμως όταν είναι κόσμος κοντά σου να αισθάνεσαι ακόμα χειρότερα.
  • Να σκέφτεσαι ότι μπορεί να κάνεις κάτι κακό όχι μόνο στο παιδί αλλά και στον εαυτό σου.
  • Να κλαις ασταμάτητα χωρίς να ξέρεις γιατί
  • Να αισθάνεσαι αποτυχημένη επειδή δε μπορείς να θηλάσεις
  • Να πιστεύεις ότι έχεις ήδη βλάψει το παιδί σου επειδή δεν θηλάζει το ίδιο και να μην ξέρεις τι να κάνεις

Σου περνάει;

Ενώ εν μέσω των baby blues νόμιζα ότι δε θα μου περάσει ποτέ, ουσιαστικά κάθε μέρα από ένα σημείο κι έπειτα ήμουν καλύτερα. Σιγά σιγά, με κάθε θηλασμό, με κάθε καινούρια πάνα, με κάθε συζήτηση με τη μαία τα πράγματα γίνονταν καλύτερα μέχρι που σήμερα ενώ θυμάμαι τί αισθάνθηκα, δε μπορώ να το αισθανθώ πια. Το θυμάμαι λογικά ας πούμε, όχι ουσιαστικά.

Εμένα μου πέρασε. Έχω τις δύσκολες στιγμές μου βέβαια αλλά ανήκω σε μια ελίτ από τυχερές γυναίκες που είχα πολύ υποστήριξη και πολύ καλές συνθήκες γύρω τους. Σκέφτομαι όλες εκείνες τις γυναίκες που δεν τους πέρασε, ή που τους γύρισε σε κάτι πιο δύσκολο, πιο μακροχρόνιο και πιο επικίνδυνο για την υγεία τους. Μήπως πέρασαν δύσκολες μέρες μόνες, χωρίς να έχουν κάποιον δίπλα τους να τους πει “το έζησα κι εγώ”; Εμένα με βοήθησε πολύ να το ακούσω αυτό. Αν ακούσεις κάποια γυναίκα που ξέρεις να περνάει δύσκολα να της πεις ότι το έζησα κι εγώ, κι οι φίλες μου, κι οι γυναίκες γύρω μου και να της υποσχεθείς ότι περνάει, ότι τα πάει καλά κι ότι είμαστε εδώ για εκείνη.

5,212 σκέψεις σχετικά με το “Μικρές, πικρές, προσωπικές αλήθειες για τα baby blues”

  1. Να έχεις το παιδι 20/24 στο βυζί και να χάνει βάρος. Και να αναρωτιέσαι αν το σκοτώνεις σιγα σιγά. Και να δίνεις ξένο και να έχεις τύψεις. Και να νιώθεις αποτυχημένη που ενω 9 μηνες το μεγαλωνες τωρα δεν μπορείς. Και μετά να σου λέει ο άντρας “Πσο δυνατή εισαι που το παλεύεις για τον μικρό” και να σου φευγουν όλα τα σύννεφα και μετά όλα καλά.
    Και μετά (ήμουν απο τις τυχερές που γύρισα στην δουλειά οταν χρόνισε), έναν χρονο να ασχολείσαι αποκλειστικά με το παιδί και όσο ελεύθερο χρόνο είχα τελείωσα ενα distance master degrεε (παρτα ηλίθια, ο αντρας έπαιρνε το παιδι βόλτα ανάμεσα στους θηλασμούς να ηρεμήσεις και εσύ διάλεξες να τελειώσεις το μαστερ). Και μετά το πρωι το παιδι μόνη, και το απόγευμα δουλειά – πάντα αντίθετα ωράρια με τον άντρα – μην και βρεθούμε παραπάνω απο 20λεπτο σπίτι – μην και κάποιος ξεκουραστεί λίγο – και φυσικά με οποιαδήποτε βοήθεια μακριά.
    Bottom line: Ξέρετε ποτε ένιωσα άνθρωπος? Πότε ενιωσα ξανα ο εαυτός μου? Όταν πηγε σχολείο παιδικό. Όταν είχα μια ώρα για μένα ΚΑΙ ΜΟΝΟ.

    1. Αυτά να λέγονται – ευχαριστώ που τα σημείωσες. Γιατί παίζει και το “τι; δεν είναι όλη σου η ζωή κι ευτυχία το παιδί; Δε θες να το βλέπεις 24/7;” – που είναι άλλη μεγάλη μανούρα, φαντάζομαι ειδικά όταν επιστρέφεις στη δουλειά σου. Σε φιλώ.

  2. το καλο ειναι ότι περνάει μετά από 1-1,5 μήνα, ίσως από εκει έλκει την καταγωγή το γνωστό “σαράντισμα”. ΚΟΥΡΑΓΙΟ και φιλάκια. Πανικο δεν ειχα, αλλά τα ματια μου ητανε σαν βρυσες, τρέχανε συνεχεια χωρις λογο και αυτο συνεβη μοναχα στο 1ο μωρό! στο 2ο ειχα ανοσια!!
    Ενα τρικάκι που σκεφτηκα ήταν “αν ειναι να ζήσει θα ζήσει”, δάγκωνα συνέχεια το μυαλό μου να διώχνει τα μακάβρια και, μετά απο αυτό, απλώς το παρακολουθούσα να μεγαλώνει και το εύρισκα διασκεδαστικό: αυτα μετα τον 1ο μηνα και κάτι και με τη μάνα μου να επιμένει να μας φωτογραφίζει!
    Επίσης, μεγάλη απογοήτευση ένιωσα με την αλλαγή του σώματος: πίστευα ότι γεννώντας θα ξαναβρισκόμουν απότομα στα (προηγούμενα) κιλά μου. Κανείς δεν με είχε προειδοποιήσει ότι τα 6 κιλά που είχα πάρει θα παραμέναν σχεδόν τα ίδια + το φούσκωμα. Ευτυχως ο μπαμπάς τους με στήριζε, ιδίως απέναντι σε λοιπούς συγγενείς/γυναίκες που είχανε ξεχάσει καθοως φαινεται τα δικά τους. Αυτά και ξαναΚΟΥΡΑΓΙΟ.

  3. “και σκεφτόμουν χωρίς σταματημό ότι από εδώ και πέρα ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ θα ασχολούμαι μόνο με αυτό και ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑΜΕ ΚΑΛΑ ΤΟ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙ;” Πόσο to the point! Απ’όλα όσα περιγράφεις, μάλλον ήμουν στο τυχερό 20% που δεν βίωσα baby blues αλλά αυτή η τρομακτική αίσθηση ευθύνης που νιώθεις και το αίσθημα του “αυτό ηταν’ δεν μπορείς να κάνεις πίσω το καταλαβαίνω απόλυτα. Αλλά είναι τα άτιμα προγραμματισμένα να είναι τόσο cute που να’ναι τώρα να περιμένω το δεύτερο 😂

    1. Χα χα χα – ε ναι, κάποια στιγμή συνειδητοποιείς τι γίνεται, προφανώς. Αλλά αυτές οι πρώτες μέρες μπορούν να είναι πολύ δύσκολες.

  4. Εγω δεν τολμώ να σχολιάσω,ως ανήρ, αλλά βλέποντας τη μανούλα δίπλα μου τι περνάει, προσκυνώ και σας αγαπώ όλες. (ΟΚ τη δικιά μου περισσότερο). Χαζομπαμπας προφήτουλας

  5. Hi there I am so thrilled I found your site, I really found you by accident, while I was looking on Google for something else, Nonetheless I am here now and would just like to say thanks for a marvelous post and a all round entertaining blog (I also love the theme/design), I don’t have time to go through it all at the minute but I have book-marked it and also added in your RSS feeds, so when I have time I will be back to read a lot more, Please do keep up the superb job.

  6. Thank you for the sensible critique. Me and my neighbor were just preparing to do some research on this. We got a grab a book from our area library but I think I learned more from this post. I am very glad to see such fantastic information being shared freely out there.

  7. In this grand design of things you’ll receive an A+ just for hard work. Exactly where you actually lost me personally ended up being in all the facts. You know, they say, details make or break the argument.. And it could not be much more correct here. Having said that, allow me reveal to you what exactly did deliver the results. The article (parts of it) can be extremely persuasive and this is most likely why I am making the effort to comment. I do not really make it a regular habit of doing that. 2nd, despite the fact that I can easily notice the jumps in reasoning you make, I am definitely not confident of exactly how you seem to connect your points which make your final result. For right now I shall yield to your position however trust in the future you actually link the dots much better.

  8. I loved as much as you will receive carried out right here. The sketch is tasteful, your authored material stylish. nonetheless, you command get bought an shakiness over that you wish be delivering the following. unwell unquestionably come more formerly again as exactly the same nearly a lot often inside case you shield this increase.

  9. I do enjoy the way you have framed this particular problem plus it really does offer us some fodder for consideration. Nevertheless, because of what precisely I have witnessed, I just simply hope when other comments stack on that individuals keep on point and in no way embark upon a soap box associated with some other news of the day. Yet, thank you for this outstanding point and though I can not go along with it in totality, I regard the viewpoint.

  10. Have you ever considered about including a little bit more than just your articles? I mean, what you say is fundamental and everything. But imagine if you added some great photos or videos to give your posts more, “pop”! Your content is excellent but with pics and clips, this site could definitely be one of the most beneficial in its niche. Great blog!

  11. I’m impressed, I have to say. Really rarely do I encounter a weblog that’s each educative and entertaining, and let me let you know, you have hit the nail on the head. Your thought is excellent; the problem is something that not sufficient persons are talking intelligently about. I’m very blissful that I stumbled across this in my seek for one thing relating to this.

  12. I would like to thnkx for the efforts you have put in writing this web site. I’m hoping the same high-grade site post from you in the upcoming also. Actually your creative writing skills has encouraged me to get my own website now. Actually the blogging is spreading its wings rapidly. Your write up is a good example of it.

  13. What i do not understood is actually how you are not really much more well-liked than you may be now. You’re very intelligent. You realize thus considerably relating to this subject, made me personally consider it from a lot of varied angles. Its like men and women aren’t fascinated unless it’s one thing to do with Lady gaga! Your own stuffs excellent. Always maintain it up!

  14. I would love to add when you do not already have got an insurance policy otherwise you do not take part in any group insurance, you could well gain from seeking the aid of a health broker. Self-employed or people with medical conditions ordinarily seek the help of one health insurance brokerage service. Thanks for your writing.

  15. This is the right blog for anyone who wants to find out about this topic. You realize so much its almost hard to argue with you (not that I actually would want…HaHa). You definitely put a new spin on a topic thats been written about for years. Great stuff, just great!

  16. Good day! I know this is kinda off topic nevertheless I’d figured I’d ask. Would you be interested in exchanging links or maybe guest authoring a blog article or vice-versa? My site covers a lot of the same topics as yours and I feel we could greatly benefit from each other. If you’re interested feel free to shoot me an email. I look forward to hearing from you! Wonderful blog by the way!

  17. Today, I went to the beach front with my children. I found a sea shell and gave it to my 4 year old daughter and said “You can hear the ocean if you put this to your ear.” She placed the shell to her ear and screamed. There was a hermit crab inside and it pinched her ear. She never wants to go back! LoL I know this is totally off topic but I had to tell someone!

  18. durchgehend diesem großartigen Design der Dinge Sie werden ein A für Anstrengung und harte Arbeit. Genau wo du verlegt ich war zuerst auf alle Besonderheiten. Wie wie die Maxime lautet, der Teufel steckt im Detail… Und dass könnte nicht mehr genau an dieser Stelle sein. Abgesehen davon, erlauben Sie Ihnen erzählen, genau was hat liefere gute Ergebnisse. Der Artikel (Teile davon) kann sein hoch überzeugend und dies ist möglicherweise warum ich mich unternehme eine Anstrengung um kommentieren. Ich mache es nicht wirklich zur regelmäßigen Gewohnheit, das zu tun. Zweitens, obwohl ich kann sehen das springt in Argumentation, die du denkst, bin ich nicht wirklich zuversichtlich von wie du scheint die Details das machen das Schlussfolgerung. Für jetzt werde unterzeichnen zu Ihrem Problem aber wünsche dem nahe Zukunft du link deine Fakten viel besser.

  19. I’ve noticed that credit score improvement activity ought to be conducted with techniques. If not, you will probably find yourself damaging your positioning. In order to realize your aspirations in fixing your credit ranking you have to see to it that from this moment in time you pay your monthly expenses promptly before their timetabled date. It is definitely significant on the grounds that by not necessarily accomplishing so, all other activities that you will decide on to improve your credit rank will not be successful. Thanks for sharing your ideas.

  20. Thank you for sharing excellent informations. Your web site is very cool. I’m impressed by the details that you have on this site. It reveals how nicely you understand this subject. Bookmarked this web page, will come back for more articles. You, my pal, ROCK! I found just the information I already searched all over the place and just could not come across. What a perfect website.

  21. I’ve come across that currently, more and more people are now being attracted to surveillance cameras and the discipline of picture taking. However, like a photographer, you should first commit so much period deciding the exact model of camera to buy plus moving store to store just so you could possibly buy the lowest priced camera of the trademark you have decided to choose. But it doesn’t end generally there. You also have to consider whether you should buy a digital camera extended warranty. Thanks a lot for the good tips I acquired from your blog site.

  22. I have mastered some significant things through your blog post post. One other stuff I would like to mention is that there are numerous games in the marketplace designed specifically for preschool age little ones. They incorporate pattern acknowledgement, colors, pets, and models. These typically focus on familiarization as an alternative to memorization. This keeps little children occupied without experiencing like they are learning. Thanks